Categorie: Gezondheid

Wil jij je hond verwennen, maar wel op een gezonde manier? Ontdek hoe je snacks kiest die niet alleen lekker, maar ook goed voor je hond zijn. Naast de normale voeding zijn snacks een fijne manier om je hond blij te maken. Maar hoe zorg je ervoor dat deze traktaties gezond zijn? Het is belangrijk om bewust te kiezen voor voedzame snacks die passen bij de behoeften van jouw hond. In dit artikel geef ik je praktische tips en inspiratie.

Waarom gezonde snacks belangrijk zijn?

Gezonde snacks zijn essentieel voor het welzijn van je hond. Ze dienen niet alleen als een traktatie, maar kunnen ook bijdragen aan een gebalanceerd dieet en een actieve levensstijl. Door bewust te kiezen voor voedzame snacks, voorkom je gezondheidsproblemen zoals overgewicht en verbeter je de algehele conditie van je hond. 

Hier zijn enkele redenen waarom gezonde snacks belangrijk zijn:

• Voorkom overgewicht: Ssnacks met weinig vet en suiker helpen je hond op een gezond gewicht te blijven.
• Ondersteun de gezondheid: gezonde snacks met natuurlijke ingrediënten leveren essentiële voedingsstoffen zoals eiwitten en omega-3 vetzuren.
• Verbeter mondgezondheid: kauwsnacks kunnen helpen tandplak en tandsteen te verminderen, wat bijdraagt aan een gezonde mond.
• Verminder ongewenst gedrag: door de kauwbehoefte te bevredigen, voorkom je dat je hond zich op meubels of andere spullen richt.

Het kiezen van de juiste snacks helpt niet alleen je hond fysiek, maar versterkt ook de band tussen jullie door positieve beloningen en gezamenlijke momenten.

Hoeveel snacks mag een hond hebben?

De hoeveelheid snacks die je hond mag krijgen, hangt af van zijn dagelijkse caloriebehoefte. Het is belangrijk om de juiste balans te vinden tussen snacks en reguliere voeding om een gezond gewicht te behouden.

Houd je aan de 10%-regel: Snacks mogen maximaal 10% van de dagelijkse voeding van je hond uitmaken. De overige 90% moet bestaan uit complete voeding. Begin met kleine porties en bouw het langzaam op, afhankelijk van het gewicht en de activiteit van je hond.

Dit ziet er in de praktijk als volgt uit: 

• Een hond van 10 kg: 
  • Dagelijkse caloriebehoefte: ongeveer 600 kcal (actieve hond). 
  • 10%-regel: maximaal 60 kcal mag uit snacks bestaan. 
• Een van 20 kg: 
  • Dagelijkse caloriebehoefte: ongeveer 1.200 kcal. 
  • 10%-regel: Maximaal 120 kcal mag uit snacks bestaan.
• Een grote van 30 kg: 
  • Dagelijkse caloriebehoefte: ongeveer 1.800 kcal. 
  • 10%-regel: Maximaal 180 kcal mag uit snacks bestaan.

Kiezen van de juiste snacks

Het kiezen van de juiste snacks voor je hond kan een groot verschil maken in zijn gezondheid en geluk. Niet alle snacks zijn gelijk; het is belangrijk om te kiezen voor opties die passen bij de behoeften van jouw hond en bijdragen aan zijn welzijn. 

Hier zijn enkele tips:

• Koop snacks in een betrouwbare dierenwinkel of kies voor merken die bekendstaan om hun natuurlijke producten.
• Controleer altijd de voedingswaarden en ingrediënten lijst. Check altijd de calorie-informatie op de verpakking van de snacks.
• Varieer in snacks, zodat je hond verschillende voedingsstoffen binnenkrijgt.
• Hou rekening met beweging: Als je Labradoodle een rustige dag heeft, verlaag de snackhoeveelheid. Bij een actieve dag, zoals een lange wandeling, kan het iets meer zijn.
• Verdeel over de dag: Geef snacks in kleine porties verdeeld over de dag om overbelasting van de maag te voorkomen.

Of geef je hond zelfgemaakte snacks. Dat is leuk, lekker en variabel. Het voordeel is dat je hiermee zelf de samenstelling kunt kiezen. Zelfgemaakte snacks zijn een leuke en gezonde optie. Hieronder geef ik je een paar voorbeelden:

• Gekookte kip of kalkoen: lekker en mager.
• Zelfgedroogde zoete aardappelplakken: een natuurlijke kauwsnack.
• IJsklontjes met water en een vleugje bouillon: perfect voor warme dagen.
• IJsklontjes met fruitsmaak, lekker om af te koelen.
• Wortelschijfjes (gedroogd of gekookt).
• Klein stukje pindakaas (zonder xylitol!) als traktatie.

Zorg ervoor dat je geen ingrediënten gebruikt die schadelijk zijn voor honden. Informeer je goed voordat je zelf iets bereidt.

Bekijk het aanbod van honden snacks op Bol.com.

Puppy-snacks: wat kun je veilig geven?

Puppy’s hebben andere voedingsbehoeften dan volwassen honden. Hun snacks moeten klein, zacht en makkelijk te kauwen zijn om hun jonge tanden niet te beschadigen. Kies bijvoorbeeld voor:

• Zachte kauwsticks: speciaal ontworpen voor puppy’s. 
• Kleine stukjes gekookte kip of kalkoen: licht verteerbaar en voedzaam.
• Puppy-vriendelijke brokjes:ideaal als beloning tijdens de training.

Zorg ervoor dat de snacks passen bij de grootte en leeftijd van je puppy en houd de hoeveelheid beperkt.

Bekijk het aanbod van puppy snacks op Bol.com.

Oppassen met oudere honden

Oudere honden hebben vaak minder energie en een tragere stofwisseling. Hun snacks moeten aangepast zijn aan hun leeftijd en gezondheidstoestand. Belangrijke tips:

• Kies snacks met weinig calorieën om overgewicht te voorkomen.
• Zorg voor zachte snacks als je hond tandproblemen heeft.
• Kies voor snacks met extra supplementen zoals glucosamine om gewrichten te ondersteunen.

Overleg bij twijfel altijd met je dierenarts om de beste snack keuze te maken voor jouw oudere hond.

Bekijk het aanbod van honden snacks voor oudere honden op Bol.com.

Let op bij een gevoelige maag

Honden met een gevoelige maag hebben baat bij snacks die licht verteerbaar zijn en weinig tot geen kunstmatige toevoegingen bevatten. Let op de volgende punten:

• Kies snacks op basis van enkele eiwitbronnen zoals eend of lam.
• Vermijd snacks met granen of lactose, omdat deze moeilijk verteerbaar kunnen zijn.
• Overweeg hypoallergene snacks, speciaal ontwikkeld voor gevoelige honden.
• Introduceer nieuwe snacks altijd geleidelijk en let goed op eventuele reacties zoals diarree of braken.
• Vis: overweeg ook natuurlijke snacks zoals een klein stukje gekookte witte vis (bijvoorbeeld kabeljauw). Dit is licht verteerbaar, rijk aan eiwitten en makkelijk op te nemen door honden met een gevoelige maag.

Bekijk het aanbod van honden snacks voor honden met een gevoelige maag op Bol.com.

Veelgestelde vragen

Verder hier mijn antwoorden op vragen die mij vaak gesteld worden over het geven en kiezen van snacks. 

Zijn snacks slecht voor de tanden van mijn hond?

Nee, zolang je kiest voor snacks die ontworpen zijn om tandplak te verminderen, zijn ze juist goed voor de tandgezondheid.

Hoe weet ik of mijn hond allergisch is voor een snack?

Let op symptomen zoals jeuk, diarree of overmatig krabben na het eten van een nieuwe snack. Raadpleeg bij twijfel een dierenarts. En bak dan zelf de snacks voor je hond, dan bepaal je zelf wat de ingrediënten zijn. 

Kan ik mijn hond fruit geven?

Ja, maar kies alleen veilig fruit zoals appels, bananen en blauwe bessen. Geef geen giftig fruit zoals druiven.

Hoe vaak mag ik mijn hond snacks geven?

Het aantal keren dat je een snack geeft, hangt af van de totale dagelijkse hoeveelheid voeding. Verdeel snacks over de dag als beloning of tussendoortje, maar houd altijd rekening met de 10%-regel.

Welke groenten zijn veilig voor mijn hond?

Groenten zoals wortels, komkommer, courgette en broccoli (in kleine hoeveelheden) zijn veilig en voedzaam. Vermijd uien, knoflook en avocado’s, omdat deze giftig kunnen zijn voor honden.

Wat moet ik doen als mijn hond een snack inslikt zonder te kauwen?

Als de snack groot of hard was, houd je hond goed in de gaten. Bij verstikkingsgevaar of tekenen van ongemak, zoals kokhalzen of moeite met ademhalen, neem direct contact op met je dierenarts.

Zijn rauwe botten veilig als snack?

Rauwe botten kunnen geschikt zijn, maar alleen als ze groot genoeg zijn om niet ingeslikt te worden en niet splinteren. Gekookte botten moeten altijd worden vermeden, omdat ze kunnen splinteren en inwendige schade kunnen veroorzaken. Overleg bij twijfel met je dierenarts.

Wat zijn de beste snacks voor honden die af moeten vallen?

Kies voor caloriearme snacks zoals wortelschijfjes, stukjes appel zonder schil, of speciale light-snacks uit de dierenwinkel. Let op dat je hond tijdens het afvallen geen extra calorieën binnenkrijgt uit onbewuste traktaties.

Hoe kan ik snacks gebruiken tijdens training?

Gebruik kleine, makkelijk te kauwen snacks die je hond snel kan opeten, zoals zachte trainingssnoepjes of kleine stukjes gekookte kip. Beloon direct na gewenst gedrag voor een effectieve training.

Wat zijn hypoallergene snacks?

Hypoallergene snacks bevatten meestal één eiwitbron (zoals eend of lam) en geen granen of kunstmatige toevoegingen. Ze zijn speciaal ontwikkeld voor honden met voedselintoleranties of allergieën.

Kan mijn hond ziek worden van te veel snacks?

Ja, te veel snacks kunnen leiden tot overgewicht, spijsverteringsproblemen of zelfs pancreatitis. Houd je daarom altijd aan de aanbevolen hoeveelheid en verdeel snacks over de dag.

Wat zijn alternatieven voor snacks uit de winkel?

Zelfgemaakte snacks, zoals gekookte kip, gedroogde zoete aardappel of stukjes banaan, zijn gezonde en voordelige alternatieven. Zorg er wel voor dat je ingrediënten gebruikt die veilig zijn voor honden.

Ben je dol op honden, maar krijg je allergische reacties zodra je in de buurt komt van een hond? Voor veel hondenliefhebbers is een allergie een grote teleurstelling. Het maakt de keuze in type honden een stuk kleiner en je moet altijd oppassen voor de ongemakken. 

Gelukkig bestaan er hondenrassen die minder allergenen verspreiden en hypoallergeen worden genoemd. De Labradoodle is daar een van. In dit artikel leg ik uit wat de oorzaken van een hondenallergie zijn, wat de symptomen zijn en waarom je dan wel een Labradoodle kunt nemen. Zo kun je tóch genieten van een hond in huis!

Het ontstaan van allergieën 

Allergieën ontstaan door een heftige reactie van het immuunsysteem op stoffen die normaal gesproken onschadelijk zijn, zoals pollen, huisstofmijt of dierlijke eiwitten. Bij mensen met een allergie herkent het immuunsysteem deze stoffen, onterecht als een bedreiging. Hierdoor activeert het immuunsysteem een verdedigingsreactie en komen er stoffen zoals histamine vrij. 

Deze stoffen veroorzaken allergische reacties, zoals jeuk, niezen, huiduitslag of ademhalingsklachten. De exacte oorzaak van allergieën is niet bekend, maar factoren zoals genetische aanleg, blootstelling aan allergenen en omgevingsinvloeden spelen een belangrijke rol. 

Volgens een onderzoek gepubliceerd in The Journal of Allergy and Clinical Immunology (2020) (1) hebben kinderen met een allergische ouder bijvoorbeeld een 50% hogere kans om zelf een allergie te ontwikkelen.

Allergieën serieus nemen

Hoewel allergieën vaak als onschuldig worden gezien, kunnen ze bij sommige mensen ernstige gezondheidsrisico’s opleveren. Een allergische reactie kan zich namelijk uitbreiden naar de longen en leiden tot ademhalingsproblemen, astma of zelfs anafylaxie, een levensbedreigende toestand. 

Onderzoek door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) (2) toont aan dat ongeveer 10% van de wereldbevolking allergieën heeft en dat deze aandoeningen een groeiende impact hebben op de volksgezondheid. 

Het negeren van allergieën kan leiden tot chronische klachten, zoals minder goed slapen en vermoeidheid. Dit gaat je dagelijks leven aantasten. Door allergieën tijdig te herkennen en de juiste maatregelen te nemen, kun je vervelende ongemakken voorkomen. 

Hoe weet je of je allergisch bent voor honden?

Dat kun je op verschillende manieren ontdekken. Veel mensen merken al snel dat ze last krijgen van klachten, zoals niezen of jeuk, zodra ze in contact komen met honden. Vaak ben je dan niet alleen allergisch voor honden, maar ook voor andere dieren zoals katten. Om zeker te weten of je een hondenallergie hebt, kun je je laten testen door een arts. Die kan met behulp van je symptomen, een bloedtest en/of een huidtest vaststellen welke allergie je precies hebt.

Het is ook mogelijk dat je allergische reacties krijgt door iets anders, zoals het stof dat in de vacht van een hond blijft hangen. Dit kan verwarring veroorzaken, omdat je misschien denkt dat je allergisch bent voor honden terwijl dat niet zo is. In zo’n geval kun je toch een hond in huis nemen.

Als blijkt dat je wel allergisch bent voor honden, is het goed om te weten dat er verschillende vormen van hondenallergie bestaan. Je kunt allergisch zijn voor de haren die een hond achterlaat, maar ook voor huidschilfers of speeksel. Gelukkig zijn er oplossingen en manieren om met een hondenallergie om te gaan, zodat je toch kunt genieten van het gezelschap van een hond.

Wat veroorzaakt een hondenallergie?

Hondenallergieën worden veroorzaakt door het eiwit CanF1. Dit eiwit komt voornamelijk voor in het speeksel, de urine en op de huid van een hond. Wanneer een hond zich likt, blijven deze eiwitten achter op de vacht en kunnen ze via haren en huidschilfers in de lucht terechtkomen. Bij inademing of contact veroorzaken deze eiwitten een allergische reactie, zoals jeuk, niezen of ademhalingsproblemen.

Omdat alle hondenrassen het CanF1-eiwit bevatten, is het onmogelijk om een hond te fokken die volledig vrij is van allergenen. De Labradoodle heeft dit wel een stuk minder en dat komt omdat dit ras niet verhaart. De haren met allergenen blijven beter vastzitten en er komen minder deeltjes in de lucht. Dit vermindert de kans op inademing van allergenen.

Tips om een allergie te ontdekken

• Laat je testen bij een arts: Een bloed- of huidtest geeft duidelijkheid over de oorzaak van je klachten.
• Controleer of stof de oorzaak is: Reageer je alleen op hondenharen in stoffige omgevingen? Dan is stof mogelijk het probleem, en niet de hond zelf.
• Houd rekening met het type allergie: Identificeer of je allergisch bent voor haren, huidschilfers of speeksel. Dit helpt bij het kiezen van een geschikt hondenras.
• Probeer een tijdelijke test: Breng tijd door bij iemand met een hond en let op je symptomen om te zien hoe je reageert.

Een hondenallergie is vooral erg lastig als je een hondenliefhebber bent. Maar ook als je geen groot fan bent van honden is het tegenwoordig lastig om honden te vermijden, op straat kom je ze tegen maar ook regelmatig bij andere mensen thuis.

Tips om hiermee om te gaan

Heb je een hondenallergie, maar wil je toch graag een hond houden of in de buurt van honden blijven? Gelukkig zijn er manieren om je klachten te verlichten. Met de juiste aanpassingen kun je de allergenen verminderen en comfortabeler samenleven met je hond. Hier zijn enkele tips:

• Medicatie: Raadpleeg je arts voor antihistamine tabletten of andere medicijnen die de symptomen van een hondenallergie kunnen verminderen.
• Houd de slaapkamer hondvrij: Vermijd dat je hond in de slaapkamer komt. Dit is de plek waar je veel tijd doorbrengt en een schone omgeving is essentieel voor je nachtrust.
• Minimaliseer stoffen materialen: Vermijd stoffen zoals tapijten, kussens en hondenmanden waarin haren en huidschilfers blijven hangen. Kies voor makkelijk schoon te maken materialen zoals leer of kunststof.
• Gebruik een luchtreiniger: Kies een luchtreiniger die speciaal geschikt is voor mensen met allergieën en astma. Deze apparaten filteren allergenen, zoals huidschilfers, uit de lucht.
• Verzorg de hond regelmatig: Borstel je hond vaak (bij voorkeur buiten) om losse haren en huidschilfers te verwijderen. Regelmatig baden met een geschikte shampoo kan ook helpen.

Als je van tevoren weet dat je allergisch bent voor honden, is het verstandig om te kiezen voor een hypoallergeen hondenras, zoals de Labradoodle. 

Kan je een hond nemen als je allergisch bent?

Ja, het is mogelijk om een hond te nemen als je allergisch bent, maar het vereist wel extra voorzorgsmaatregelen en een bewuste aanpak. Niet iedereen met een hondenallergie heeft dezelfde reactie op alle honden. Rassen zoals de Labradoodle, Poedel of Bichon Frisé verspreiden minder allergenen en kunnen geschikt zijn voor mensen met een milde allergie. Deze honden verharen nauwelijks en hebben vaak een vacht die allergenen beter vasthoudt.

Dit noemen we ook wel Hypoallergene honden. Wat dat precies inhoudt leg ik hieronder uit. 

Hypoallergene honden 

Maar is er dan helemaal geen oplossing voor mensen met een allergie? Ja, die is er. Mensen met een allergie voor honden, kunnen kiezen voor hypoallergene honden. Deze honden, ook wel anti-allergiehonden genoemd, verharen weinig tot niet en verspreiden daardoor minder allergenen. 

Afhankelijk van hoe zwaar je allergie is, kun je zo’n hond kiezen. Ruwharige honden verharen bijvoorbeeld minder dan gladharige honden, wat vooral gunstig is als je allergisch bent voor haren. Sommige rassen verliezen vrijwel helemaal geen haren en staan erom bekend dat ze ook minder andere allergenen, zoals huidschilfers, verspreiden.

Wat betekent hypoallergeen? Dat zijn producten of dieren die weinig tot geen stoffen bevatten die allergieën veroorzaken. Het is belangrijk om te weten dat het label hypoallergeen niet wetenschappelijk of juridisch is vastgelegd. Er is geen garantie dat je volledig vrij blijft van allergische reacties bij dit soort honden. Het blijft daarom altijd een risico om een hond te nemen als je allergisch bent.

Minder kans op allergische reacties

Hypoallergene honden kunnen de kans op allergische reacties wel flink verkleinen. Door goed onderzoek te doen, te kijken naar de stamboom en te kiezen voor een betrouwbare fokker – kun je prima kiezen voor een Labradoodle. Met een goede stamboom weet je zeker van welke ouders jouw hond afstamt. Ieder vleugje ander bloed kan jouw allergie opwekken en/of verergeren.

Houd er rekening mee dat andere factoren, zoals goede verzorging, regelmatige schoonmaak en het vermijden van allergenen in huis, ook een belangrijke rol spelen in het beperken van je klachten.

De Labradoodle is een hypoallergene hond

De Labradoodle is een goede keuze voor mensen met een hondenallergie. Daarom is dit ras ook zo populair. Dat komt door het unieke vachttype en het gedrag van allergenen. Hoewel de Labradoodle minder allergenen verspreidt, biedt het geen garantie op een allergievrije ervaring. Het blijft daarom belangrijk om eerst goed te testen hoe jouw lichaam reageert.

Voordat je een Labradoodle in huis haalt, is het verstandig om eerst te testen of je allergisch reageert op dit ras. Overweeg de volgende stappen:

• Breng tijd door met een Labradoodle: Bezoek een fokker of een gezin dat een Labradoodle heeft en let op eventuele symptomen. Let vooral op je ogen, huid en ademhaling.
• Probeer een korte logeerperiode: Sommige fokkers of opvangcentra bieden de mogelijkheid om een hond tijdelijk in huis te nemen. Dit kan enkele dagen tot een week duren en geeft je een duidelijk beeld van je reactie in je eigen leefomgeving.
• Test bij een arts: Overweeg een huid- of bloedtest om vast te stellen of je specifiek allergisch bent voor hondenallergenen zoals CanF1.

Aandacht bij de aanschaf

Hoewel de Labradoodle minder kans geeft op allergische reacties, blijft het belangrijk om een weloverwogen keuze te maken. Hier zijn enkele zaken om in gedachten te houden:

• Kies een betrouwbare fokker: Zorg ervoor dat je een Labradoodle aanschaft van een fokker die duidelijke informatie geeft over de afkomst en eigenschappen van de hond.
• Let op het vachttype: Labradoodles hebben verschillende vachttypes (fleece, curly of wool), die verschillend kunnen reageren op allergieën. De curly of wool coat wordt meestal als de meest hypoallergene optie beschouwd.
• Observeer de ouders: Zorg dat je de ouderdieren ontmoet. Dit geeft een goede indicatie van het vachttype en het gedrag van jouw toekomstige hond.
• Bereid je huis voor: Zorg voor een schone omgeving met minimale stoffen, materialen en gebruik een luchtreiniger om allergenen te verminderen.

De Labradoodle is een populaire keuze voor mensen met een hondenallergie dankzij zijn niet-verharende vacht en hypoallergene reputatie. Hoewel deze honden minder allergenen verspreiden, bieden ze geen garantie op een allergievrije ervaring. Let hier op. 

Met allergie toch een hond 

Een hondenallergie hoeft niet te betekenen dat je geen hond kunt houden. Met een bewuste aanpak, de keuze voor een hypoallergeen ras en het nemen van de juiste maatregelen kun je de kans op klachten verminderen. De Labradoodle is een van de populairste keuzes voor mensen met een allergie, maar het blijft essentieel om vooraf te testen hoe je lichaam reageert. Een hond in huis nemen is altijd een verantwoordelijkheid, en dit geldt des te meer als je rekening moet houden met allergieën.

Of je nu kiest voor een Labradoodle, Poedel of een ander hypoallergeen ras, het belangrijkste is dat je gezondheid en welzijn vooropstaan. Neem de tijd om je goed voor te bereiden, praat met experts en zorg dat je huis en levensstijl geschikt zijn voor een hond. Met de juiste zorg en liefde kun je ook als allergische hondenliefhebber genieten van een trouwe vriend aan je zijde.

Bronnen

1)  Bacharier, L. B., Desai, M., & O’Byrne, P. M. (2020). 2020: The year in review. The Journal of Allergy and Clinical Immunology, 146(6), 1188-1194. Link naar onderzoek

2)  World Health Organization. (2020). Allergic diseases and their impact on public health. WHO. Link naar onderzoek

Je Labradoodle is vaak een belangrijk lid van het gezin en net zoals alle andere familieleden kan ook de hond zich weleens niet lekker voelen. Mensen nemen meestal bij kleine kwalen een paracetamol of raadplegen de arts. Voor de hond geldt eigenlijk hetzelfde. Alleen veel hondeneigenaren twijfelen over wat ze hun hond kunnen geven. In dit artikel geef ik je tips welke pijnstillers je aan je hond kunt geven.

Laat ik vooropstellen dat als je twijfelt over de kwaal of de ernst van de pijn van je hond, je altijd een dierenarts raadpleegt. Bij twijfel, zeker doen. In andere gevallen als je zeker weet wat je doet, kun je je hond prima een pijnstiller geven. Er zijn verschillende soorten pijnstillers, zowel medicatie als natuurlijke pijnstillers. Ik beschrijf ze hieronder.

Advantix

Advantix voor de hond is eigenlijk niet echt een pijnstiller. Het is meer een preventief middel om pijn en ongemak te voorkomen. Advantix voor de hond bevat de werkzame bestanddelen permethrine en imidaxloprid en deze stoffen zijn snelwerkende middelen om teken, luizen en vlooien te doden. Daarbij weert Advantix ook nog eens stalvliegen, zandvliegen, muggen en teken af en hiermee wordt het risico bepaalde voor ziektes, zoals de ziekte van Lyme aanzienlijk vermindert.

Metacam

De Metacam suspensie is een pijnstiller voor de hond die verlichting geeft bij pijn en ontstekingen, maar ook bij chronische of acute aandoeningen aan het bewegingsapparaat van honden. Metacam voor de hond wordt oraal toegediend direct in de bek van de hond of moet door het eten worden gemengd. Deze pijnstiller voor de hond is meestal alleen op recept verkrijgbaar. Voordat deze pijnstiller voor de hond wordt gebruikt is het belangrijk om eerst de bijsluiter te lezen.

Metacam voor de hond mag niet zomaar aan alle honden worden gegeven, het wordt bijvoorbeeld afgeraden voor honden jonger dan 6 weken of drachtige of melkgevende honden. Ook kunnen er bijwerkingen optreden.

Rimadyl

De hond Rimadyl geven, geeft verlichting bij pijn en is tevens een ontstekingsremmer voor de hond. Daarnaast wordt deze medicatie ook gegeven bij acute en chronische musculoskeletaire afwijkingen of de behandeling van postoperatieve pijn als de operatie is uitgevoerd na een injectie voor de hond met Rimadyl. Normaal gesproken wordt de Rimadyl als pijnstiller voor de hond oraal toegediend

Ook bij deze medicatie is het belangrijk dat de bijsluiter wordt gelezen. Rimadyl voor de hond kan namelijk contra-indicaties opleveren en ook bijwerkingen hebben. Gebruik Rimadyl voor de hond nooit bij katten en ook niet bij honden die al ouder zijn, drachtig of zogend zijn of jonger zijn dan 6 weken.

Carporal

Carporal voor de hond is een pijnstiller voor pijn bij spier- en botaandoeningen. Ook werkt het als ontstekingsremmer voor de hond en geeft het verlichting bij degeneratieve gewrichtsziekte bij honden. Het kan ook gebruikt worden als follow-up van parenterale analgesie om ingezet te worden als behandeling van de postoperatieve pijn. Deze pijnstiller voor honden is verkrijgbaar in tabletvorm. Ook deze medicatie kan contra-indicaties en bijwerkingen geven, dus ook hier is het lezen van de bijsluiter erg belangrijk.

Als Carporal voor honden bij oudere dieren wordt gebruikt, kan dat een extra risico met zich meebrengen. Deze medicatie liever niet gebruiken bij gedehydrateerde en hypovolemische honden of honden met hypotensie, er bestaat dan namelijk een kans op verhoogde niervergiftiging. Ook in andere gevallen kan het zijn dat er speciale voorzorgsmaatregelen getroffen moeten worden. Daarom is het misschien beter om voor het toedienen van dit medicijn eerst de dierenarts te raadplegen. Gebruik het nooit bij een drachtige hond of bij lactatie.

Dien Carporal ook nooit toe als de hond ook nefrotoxische geneesmiddelen krijgt toegediend.

Novacam

Novacam voor de hond geeft verlichting bij ontsteking en pijn. Het helpt bij zowel chronische aandoeningen als voor een acute aandoening aan het bewegingsapparaat. De werkzame stof in deze medicatie is meloxicam. Novacam wordt oraal toegediend in een suspensie vorm. Novacam kan bijwerkingen of contra-indicaties geven, het lezen van de bijsluiter is dus belangrijk. Ook de juiste dosering is erg belangrijk bij deze pijnstiller voor honden.

In sommige gevallen moeten er speciale voorzorgsmaatregelen getroffen worden, bijvoorbeeld bij honden die een verhoogd risico op bijwerkingen hebben. Ook diegene die het geneesmiddel toedient moet speciale voorzorgsmaatregelen treffen, zeker diegene die overgevoelig voor bepaalde stoffen zijn. Het medicijn kan beter niet gebruikt worden bij honden die drachtig zijn of melk geven.

Meloxidyl

Ook Meloxidyl wordt ingezet om verlichting te geven bij ontsteking en pijn, zowel acuut als chronisch aan het bewegingsapparaat van de hond. Meloxidyl voor honden is een suspensie die oraal moet worden toegediend en verkrijgbaar op recept. Het toedienen van Meloxidyl voor de hond moet gebeuren door het te mengen met het voer. Nauwkeurig doseren is erg belangrijk. Meestal treedt er een klinisch effect op na 3 tot 4 dagen. Is er geen effect na 10 dagen, dan moet de behandeling worden gestaakt.

Ook moet contaminatie worden vermeden tijdens gebruik. Bijverschijnselen zijn mogelijk, lees hiervoor de bijsluiter. Zodra er bijverschijnselen komen, moet de behandeling worden gestaakt. Gebruik deze pijnstiller voor honden niet bij gedehydrateerde, hypovolemische of hypotensieve dieren. Ook zijn er nog andere situaties waarbij dit middel beter niet gebruikt kan worden, dus raadpleeg de dierenarts voor het toedienen.

NSAID-medicatie

Bovenstaande pijnstillers voor de hond zijn geregistreerde pijnstillers die over het algemeen goed werken. Sommige hiervan, de zogenaamde NSAID’s worden uitsluitend op advies en recept van de dierenarts verstrekt. Deze mogen vaak ook niet met andere medicatie gemengd worden. Veel medicijnen die wetenschappelijk zijn ontwikkeld kunnen ook bijwerkingen hebben, zeker als ze langdurig worden gebruikt.

De maag en de darmen zijn vaak de eerste organen waar de bijwerkingen effect op hebben, dit kan zich uiten in diarree, braken en soms zelfs met maagbloedingen. Ook bijwerkingen die betrekking hebben op de lever en de nieren komen nog weleens voor. Novacam, Melovem, Carprodyl en Rimadyl zijn voorbeelden van de zogenaamde NSAID-medicatie.

Natuurlijke pijnstiller voor je hond

Wil je liever eerst een natuurlijke pijnstiller proberen, dan zijn er verschillende opties. De natuurlijke pijnstillers voor de hond zijn meestal gebaseerd op extracten van planten, kruiden of bestandsdelen hiervan. Veel middelen, op natuurlijke basis, lijken enigszins effect te hebben, maar helaas is dit nog niet voor 100% bewezen of wetenschappelijk onderbouwd. Aan de andere kant kan proberen meestal geen kwaad, dus het zou een optie kunnen zijn om dit eerst te proberen.

De producten zijn meestal vrij verkrijgbaar. Vaak hebben ze meer een ondersteunend effect en kunnen ze niet de geregistreerde middelen die de dierenarts voorschrijft vervangen. Hieronder som ik een aantal natuurlijke pijnstillers op.

Rozenbottel

Rijk aan vitamine C, flavonoïden en antioxidanten die kunnen ondersteunen bij klachten aan het bewegingsapparaat.

Credits afbeelding: Groenvandaag.nl

Groene thee

Heeft mogelijk een COX-2 remmende werking net zoals de NSAID’s. Het bevat ook EGCG, een sterke antioxidant.

Lavendel

Helpt de hond ontspannen en kan ondersteuning geven bij krampen. Soms geeft het ook verlichting bij irritatie.

Gember

Is een krachtige antioxidant die zou kunnen ondersteunen bij processen in het lichaam na ongewenste reacties.

Kurkuma

Kan ondersteuning en verzachting geven bij ongewenste reacties van het lichaam.

Yucca of palmlelie

Wordt soms gebruikt voor ondersteuning bij gewrichtsklachten bij de hond. Wat de effectieve stof van de yucca zou zijn, is nog niet bekend.

Rozemarijn

Bevordert de doorbloeding waardoor het de bewegingen van het dier zou kunnen versoepelen.

Wierookhars of boswellia serrata

Lijkt dezelfde werking als de NSAID te hebben, maar is niet bewezen.

PEA

Dit is een lichaamseigen pijnstiller die ontstekingsremmende eigenschappen heeft. Soms aangeboden als supplement als onstekingsremmer voor de hond en door de lichaamseigen eigenschappen zijn er meestal geen vervelende bijwerkingen. Het middel is niet geregistreerd als diergeneesmiddel.

Omega-3 vetzuren

Net zoals bij de mens worden Omega-3 vetzuren afgebroken wat ongewenste reactie verbindingen veroorzaakt. Toch heeft het lichaam deze Omega-3 vetzuren nodig en er zijn een aantal supplementen met deze Omega-3 vetzuren die geschikt zijn voor de hond.

Artrose pijnstiller voor hond

Tot slot wil ik nog een tip geven voor een pijnstiller bij een hond met artrose. Vroeger gaven ze honden met artrose vooral veel pijnstillers om zo weinig mogelijk last te hebben. Deze werden dan langdurig en in een lage dosis gegeven. Toch zijn we hier tegenwoordig voorzichtiger mee. Vaak gaat de dierenarts op zoek naar een artrose pijnstiller voor hond die bijvoorbeeld maar één keer per maand gegeven hoeft te worden.

Natuurlijk werkt dit niet in alle gevallen, maar het is wel beter om de dosis zo laag mogelijk te houden. Samen met de hondeneigenaar zal er gekeken worden waar de hond het beste op reageert. Heeft je hond artrose? Overleg dan met je dierenarts wat je het beste kunt doen.

Wanneer je een Labradoodle in huis haalt, ga je een verbond voor vele jaren aan. Jaren waarin je op de beste en leukste manier van je hond wilt gaan genieten. In de eerste 4 tot 8 maanden is het van belang dat je op de hoogte bent van de aandoeningen die je Labradoodle in het bijzonder kunnen treffen. In dit blog sta ik stil bij de aandoening OCD. OCD komt vooral bij de grotere honden voor. Ik leg je uit wat je kunt doen om deze aandoeningen, en de daaraan verbonden hoge kosten, zoveel mogelijk te voorkomen. Want je wil je hond natuurlijk zo gezond mogelijk houden.

OCD staat voor Osteochondrose Dissecans en wordt in het Nederlands “gewrichtsmuis” genoemd. Het is een erfelijke kraakbeenziekte hond die vooral bij jonge honden en grotere hondenrassen, zoals de grote Labradoodle, kan voorkomen. De Labradoodle mini heeft hier, vanwege haar lengte, minder last van. OCD ontstaat omdat het kraakbeen te dik wordt. Op deze manier kan het niet goed als spons werken en niet alle noodzakelijke voedingsstoffen opnemen. Daardoor sterft het kraakbeen uiteindelijk af en laat het los van het gewrichtsoppervlak. Dit afgestoten stukje kraakbeen wordt gewrichtsmuis genoemd.

Het losse stukje kraakbeen veroorzaakt irritatie, waardoor je hond mank gaat lopen. OCD bij honden komt heel vaak in het ellebooggewricht, maar ook in andere gewrichten zoals enkel, hak, schouder of knie voor. Ook komt OCD in de achterpoot van de hond voor. Verwar Osteonchondrose Dissecans niet met Obsessive compulsive disorder bij hond. Ook obsessive compulsive disorder bij honden wordt ook afgekort met OCD en dus kan deze afkorting verwarring veroorzaken. Met obsessive compulsive disorder wordt het overmatig stereotype gedrag bij een hond bedoeld. Voorbeelden zijn overmatig likken of hun eigen staart najagen. Dit afwijkende gedrag bij je hond kan vaak niet gestopt worden.

OCD in de schouder van je hond

OCD van het schoudergewricht komt voornamelijk bij pups van 4 tot 6 maanden van de grotere hondenrassen voor. Bij de Labradoodle treft dit vaak de grote Labradoodle. Of OCD in de schouder van de hond optreedt is niet alleen deels erfelijk bepaald, er zijn ook externe factoren die aan het ontstaan van OCD in de schouder van de hond kunnen bijdragen. Boosdoeners zijn traplopen, overgewicht, verkeerde voeding en een teveel aan calcium in de voeding. Door de zwelling van het gewricht en de schade aan het kraakbeen zelf veroorzaakt de pijn. Je kunt deze aandoening goed herkennen. Je hond is mank bij het opstaan en heeft pijn bij het strekken van de schouder. Het schoudergewricht is meestal gezwollen.

Behalve in het schoudergewricht, kan OCD ook in achterpoot van hond voorkomen of in de hak.

Hoe ontstaat OCD bij honden?

Met name jonge honden hebben kans om deze kraakbeenziekte op te lopen. Wat OCD bij hond is en hoe het ontstaat, beschrijf ik hierboven. Behalve erfelijke factoren zijn er ook een aantal externe oorzaken voor het ontstaan van OCD bij honden aan te wijzen. Hieronder geef ik je een lijst met externe factoren. Het is goed om hierop te letten en voorkom druk op en onnodige overbelasting van de gewrichten:

• Geef je pup niet te veel beweging. Vuistregel is dat de leeftijd van je pup ongeveer overeenkomt met het aantal minuten dat je mag wandelen.
• Laat honden tot 1.5 jaar niet traplopen, laat ze niet springen of naast de fiets rennen en gooi niet eindeloos met een bal
• Voorkom dat je hond op gladde vloeren speelt. Wanneer je hond uitglijdt en zijn lichaam moet corrigeren, worden de gewrichten steeds weer belast
• Kies de juiste puppy voeding die bij het eindgewicht van het ras past. Let er ook op dat er niet teveel calcium in de brokken zit
• Houd het gewicht van je hond goed in de gaten, bij overwicht worden de gewrichten onnodig zwaar belast

Wanneer je de bovenstaande richtlijnen zoveel mogelijk volgt, kun je je hond een hoop pijn en ongemak besparen en jezelf de kosten van een OCD-operatie.

Kosten OCD operatie

Helaas kunnen bij een OCD-operatie de kosten nogal oplopen. Behalve de kosten voor de operatie zelf, moet je rekening houden met het traject voorafgaand aan de operatie en revalidatie en behandeling in een later stadium. Hierbij moet je denken aan röntgenfoto´s, soms onder narcose, de behandel mogelijkheden worden met je doorgenomen, de operatie zelf moet worden bekostigd, er is fysiotherapie nodig en je hond krijgt medicatie toegediend.

Wat een ocd operatie hond gaat kosten, kun je het beste met je dierenarts bespreken. Die weet hoe omvangrijk de behandeling is en kan je ook een indicatie van de te verwachten kosten geven, zodat je niet voor verrassingen komt te staan. Als je een speciale zorgverzekering voor je hond of hondenverzekering hebt afgesloten, vallen deze kosten mogelijk onder de verzekeringsdekking. Vraag dat van te voren even bij je verzekeraar na.

Elleboogdysplasie hond

ED of Elleboogdysplasie bij hond is een verzamelnaam voor een vijftal aandoeningen van de elleboog. Omdat de elleboog door een groter aantal botten wordt gevormd dat bij de heup, is het aantal verschillende afwijkingen groter aan het ellebooggewricht. ED is in verschillende aandoeningen onder te verdelen. Ik bespreek de LPC en LPA varianten.

LPC bij hond (Los Processus Coronoideus) is een orthopedische aandoening bij honden van de elleboog. Er komt een stukje kraakbeen met bot los in het ellebooggewricht te liggen, waardoor het ellebooggewricht ontstoken en geïrriteerd raakt. Op den duur ontstaat er artrose. Hierdoor is er bovendien ook risico op verdere beschadiging van kraakbeen en gewricht. LPC bij hond komt vrij vaak voor.

LPA bij hond (Los Processus Anconeus). Hierbij laat in de puppyperiode van je hond een stukje bot (een uitstekend deel van de ellepijp) in het ellebooggewricht los, waardoor er irritatie ontstaat. Dat kan leiden tot instabiliteit van de elleboog met als uiteindelijk resultaat artrose. Ook LPA bij hond komt vrij vaak voor.

De ziekte van Cushing, we kennen het voornamelijk als een ziekte die bij de mens voorkomt. Deze ziekte, waarbij de bijnier een teveel aan cortisol aanmaakt, kan ook bij honden, zoals Labradoodles, voorkomen. De ziekte van Cushing wordt ook wel het syndroom van Cushing genoemd. Honden met deze ziekte drinken en plassen vaak veel en hebben extreem veel honger.

In mijn reeks artikelen over de gezondheid van je hond, wil ik dus ook stilstaan bij het syndroom van Cushing bij honden. Ik ga je alles uitleggen over de symptomen van cushing, oorzaken, diagnose, behandeling en levensverwachting. Cushing is bij honden, net als bij mensen, geen fijne ziekte en als je er niks aan doet kan je hond er aan dood gaan. Je moet hem dus goed in de gaten houden.

Wat is Cushing bij honden?

Bij de ziekte van Cushing, ook wel hyperadrenocorticisme genoemd, produceert de bijnier te veel cortisol. Dit hormoon wordt gemaakt in de bijnierschors uit cholesterol. Cortisol wordt soms het stresshormoon genoemd, omdat het vrijkomt bij elke vorm van stress, zowel fysiek als psychologisch. Het zorgt ervoor dat bepaalde eiwitten in spieren worden afgebroken waarbij aminozuren vrijkomen. Hiervan kan glucose (energie) worden gemaakt. Deze energie wordt gebruikt om het lichaam weer terug te brengen in homeostase; op het moment van stress komt adrenaline en noradrenaline vrij om het lichaam alerter te maken en klaar om te vechten/vluchten. Cortisol zorgt ervoor dat dit verlies van energie weer wordt gecompenseerd. Daarom zou een betere benaming zijn: ‘stress-response hormoon’.

Bij Cushing maakt de bijnier dus te veel cortisol aan en is het cortisolgehalte te hoog in het bloed. Dit kan komen door een tumor in de bijnier zelf of door een tumor in de hypofyse die de bijnier aanstuurt. De bijnieren bevinden zich in de buurt van de nieren en maken verschillende vitale stoffen aan. Deze stoffen reguleren bepaalde lichaamsfuncties die van essentieel belang zijn voor een gezond lichaam. Wanneer er een overmatige productie is van cortisol, dan wordt de hond steeds zwakker en als dit niet behandeld wordt, kan het zelfs tot de dood leiden.

Gedrag en symptomen

De Cushing symptomen lijken ook veel op symptomen die zich bij andere ziekten kunnen openbaren bij de hond. Als je onderstaande symptomen waarneemt bij je hond is het verstandig om contact op te nemen met je dierenarts. Symptomen zijn:

• Veel drinken
• Veel plassen
• Extreme honger
• Hangbuik
• Dunne huid
• Dunne vacht, kale plekke en mee-eters
• Weinig energie
• Afname van spieren
• Teefjes worden niet loops

Symptomen die minder vaak voorkomen bij Cushing maar wel een signaal kunnen zijn:

• Suikerziekte
• Blaasontsteking
• Pigmentvlekken
• Kalkophopingen in de huid
• Verhoogde spierspanning
• Longembolie

Het syndroom van Cushing zorgt in eerste instantie niet voor heel veel pijn maar als de ziekte onbehandeld blijft, dan kunnen er ontstekingen ontstaan in de blaas. Ook kunnen er ontstekingen en wonden op de huid verschijnen. Veel mensen vragen zich af of ze Cushing bij de hond wel of niet moeten behandelen, maar een onbehandelde hond krijgt veel last van klachten en overlijdt vrijwel zeker aan deze ziekte.

Lees ook:

• Maak de ogen van je Labradoodle schoon om ontstekingen te voorkomen. Dit zijn mijn tips!
• Help mijn hond is aan de diarree. Wat kan ik doen?
• Mijn puppy heeft diarree, en nu?
• Mijn hond poept bloed: oorzaken en behandeltips
• Blaasontsteking bij je hond herkennen, behandelen en voorkomen

Oorzaak van Cushing

Cushing komt meestal voor bij oudere honden. De Labradoodle is niet direct een ras wat hier heel vatbaar voor is. Er zijn 4 verschillende types van het syndroom van Cushing, die allemaal een andere oorzaak hebben. Het is belangrijk dat de dierenarts onderzoekt om welk type het gaat, omdat ze allemaal een andere behandeling nodig hebben.

Type 1: Cushing door een hypofysetumor

Cushing bij honden wordt in de meeste gevallen veroorzaakt door een goedaardige tumor op de hypofyse. De hypofyse bevindt zich bij de hersenen. De hypofysetumor is voor 80-85% van de gevallen de oorzaak van Cushing. De tumor zaait niet uit en groeit langzaam. Deze tumor produceert grote hoeveelheden van het hormoon ACTH, die weer op zijn beurt zorgt voor een te hoge productie van cortisol.

Type 2: Tumor in de bijnier

Bij 15-20% van de gevallen wordt Cushing veroorzaakt door een tumor in één of soms in beide bijnieren. Deze tumor zorgt dat de bijnieren overmatig cortisol produceren. In ongeveer de helft van de gevallen is er sprake van een kwaadaardige bijnierschorstumor.

Type 3: Langdurige behandeling met corticosteroïden

Een zeldzamere oorzaak van de ziekte is door het langdurig gebruik van corticosteroïden. Deze worden vaak toegediend als de hond last heeft van onder andere allergische en auto-immune aandoeningen, ontstekingsprocessen en tumoren.

Type 4: Tumor buiten de hypofyse die ACTH produceert

Het type dat zeer zelden voorkomt is het type waarbij een overmatige cortisol productie ontstaat door een tumor buiten de hypofyse die ACTH produceert.

Diagnose Cushing

Een goede diagnose uitgevoerd door een dierenarts met veel kennis en ervaring is belangrijk bij het stellen van deze ziekte. Enerzijds, omdat de symptomen van Cushing ook kunnen voorkomen bij andere ziekten. Anderzijds, omdat het belangrijk is om de oorzaak te achterhalen voor de juiste behandeling. Door een zogenaamde Cushing test bij de hond te doen, kan de diagnose gesteld worden. De Cushing test bij de hond bestaat uit een driedaagse urinetest. Op basis van die uitslagen kan de dierenarts zeggen of de hond de ziekte heeft.

In 70% van de gevallen kan op basis van de urinetest met zekerheid bepaald worden dat de ziekte veroorzaakt wordt door een goedaardige tumor bij de hypofyse. Bij 30% van de honden is het nodig om een echo van de buik te maken en om bloedonderzoek te doen. Bij de helft van deze laatste groep is er ook sprake van een tumor in de hypofyse en bij de andere helft is er sprake van een kwaadaardige bijniertumor.

Lees ook:

• 10 tips voor het welzijn van je Labradoodle (of andere hond)
• Teken en tekenbeten bij je Labradoodle behandelen
• De Labradoodle medium, een gezellige en rustige gezinshond

Behandeling Cushing

Aangezien veel oudere honden deze diagnose krijgen, vraag je je misschien op dat moment af of behandeling het beste is voor de hond. Onbehandeld zorgt de ziekte van Cushing bij de hond op termijn voor pijn, door ontstekingen en wonden die kunnen gaan ontstaan. Het gevaar is dat honden met een hoog cortisolgehalte suikerziekte kunnen krijgen en dat is dan vaak een reden om de hond in te laten slapen. Ook kunnen uitzaaiingen in de longen betekenen dat je de hond in moet laten slapen.

De ziekte van Cushing is een ernstige ziekte, maar een voordeel is dat het over het algemeen goed te behandelen is. Vetoryl® is het enige geregistreerde diergeneesmiddel voor deze ziekte. Hier zit het bestandsdeel trilostane in en dit blokkeert de synthese van cortisol door het enzym te remmen wat verantwoordelijk is voor de aanmaak van cortisol. Uit onderzoek blijkt dat de helft van de oude honden na twee jaar nog leeft na behandeling met deze medicatie. Deze medicatie wordt toegediend als de oorzaak van Cushing ligt bij de hypofysetumor. Als de tumor heel groot is, dan wordt deze vaak ook operatief verwijderd. Om de grootte van de tumor te bepalen wordt er een CT-scan gemaakt.

Als er sprake is van een kwaadaardige bijniertumor, dan is een operatie de beste optie. Als de tumor is uitgezaaid, dan kan een behandeling met Lysodren® overwogen worden. Behandeling met Vetoryl® is dan niet een voor de hand liggende keuze, omdat dit medicijn tumorcellen niet dood. De tumor krijgt dan de kans om door te groeien en verder uit te zaaien.

Ondanks dat de zieke van Cushing in de meeste gevallen goed te behandelen is, is de behandeling niet zonder risico’s. Goede begeleiding van een dierenarts met kennis en ervaring is dus van belang. De Vetoryl® wordt levenslang aan de hond gegeven, de hoeveelheid medicatie kan op den duur veranderen in overleg met je dierenarts.

Soms kan door de dierenarts aangeraden worden om bij het syndroom van Cushing de voeding aan te passen. Een kwaliteitsdieet dat laag is in vetten kan worden gegeven en supplementen van Omega-3 vetzuren kunnen een verlagend effect op het cortisol hebben. Overleg met de dierenarts wat de mogelijkheden zijn bij het syndroom van Cushing en voeding

Lees ook:

• Tips om een oude (Labradoodle) hond te verzorgen
• Hoe behandel je een hotspot bij honden? Mijn tips!
• Tips om je Labradoodle (hond) te ontwormen
• Kennelhoest bij de Labradoodle: symptomen, oorzaak en behandeling

Levensverwachting

Met een goed afgestemde behandeling kan de hond zeker nog een paar jaar overleven. Uit onderzoek blijkt dat bij honden waarbij de hypofysetumor operatief verwijderd is 76% na twee jaar nog leefde. In 25% van de gevallen kregen de honden de ziekte terug en moesten alsnog behandeld worden met Vetoryl®. Tijdens de operatie overleed 8% van de honden. De prognose voor honden met een kleine hypofysetumor is beter dan honden met een grotere tumor.

Je Labradoodle–puppy heeft niet zo’n sterk afweersysteem als die van een volwassen Labradoodle. Daarom wordt een pup makkelijker ziek en wanneer hij ziek wordt, maak je je waarschijnlijk ook extra zorgen. Een van de veel voorkomende problemen is een puppy met diarree. Er zijn veel mogelijke oorzaken van diarree. In dit artikel geef ik tips om diarree bij je puppy te behandelen.

Door de verschillende soorten oorzaken van diarree maakt het dit voor jou, als hondeneigenaar, soms lastig om te bepalen of je nu wel of niet de dierenarts moet bellen. Sommige oorzaken zijn niet zo ernstig, terwijl diarree in andere gevallen juist levensbedreigend kan zijn.

Eerder schreef ik dit artikel ‘Help mijn hond is aan de diarree. Wat kan ik doen?’ – hier geef ik oorzaken en tips over diarree voor een volwassen hond.

Diarree is, net als bij een volwassen hond of mens, te herkennen aan waterige ontlasting, maar dit is vaak niet het enige symptoom. Je puppy kan overgeven, buikpijn hebben en/of er is sprake van bloed in de ontlasting, koorts en gewichtsverlies. Je pup kan lusteloos zijn en/of moeite hebben met slapen door de pijn.

Misschien vraag je je af: wat moet ik doen bij een puppy met diarree? Wat de symptomen ook zijn. Zorg dat je je hond goed in de gaten houdt, zodat je tijdig de dierenarts kunt inschakelen.

Is het normaal dat puppy’s diarree hebben?

Doordat puppy’s een zwakker immuunsysteem hebben, is de kans groter dat ze diarree krijgen. En dat maakt niet uit of je nou een grote Labradoodle, een Labradoodle medium of een Labradoodle mini hebt. De oorzaak kan in veel gevallen dan ook vrij onschuldig zijn, iets waar een volwassen hond waarschijnlijk geen darmklachten van zou krijgen. Toch is puppy diarree in veel vallen te voorkomen en het hoeft dus niet gezien te worden als iets dat er ‘gewoon bij hoort’.

Oorzaken diarree bij puppy

Je puppy heeft diarree, maar wat voor soort diarree? We onderscheiden grofweg twee types: De acute en chronische vorm:

Acute diarree

Acute diarree lijkt plotseling op te komen zetten, terwijl de hond tot kort daarvoor eigenlijk volledig gezond was. Vaak zijn de oorzaken van de diarree bij de puppy te herleiden naar het dieet van de hond. Misschien ben je overgestapt van het ene merk brokken naar de ander en heb je de overstap iets te snel gemaakt, waardoor het spijsverteringskanaal geen tijd heeft gehad om aan het voedsel te wennen.

Het is ook mogelijk dat je pup een intolerantie heeft opgebouwd voor het huidige voer dat je hem geeft. Een andere oorzaak zou kunnen zijn dat je hond iets heeft gegeten dat hij niet hoort te eten. Puppies kauwen graag op alles, van (giftige) planten, tot afval tot kikkers en slakken. Er wordt van acute diarree gesproken wanneer de klachten niet langer dan 7 tot 10 dagen duren en er geen sprake is van structurele klachten.

Andere oorzaken

• Misschien is de acute diarree niet ontstaan door het dieet, maar door stress. Heb je je puppy net in huis gehaald, ben je met hem naar de dierenarts geweest of is er iets anders gebeurd dat spannend kan zijn voor een pup? Dan kan deze stress ervoor zorgen dat hij diarree krijgt.
• Een bacterie of een virus, zoals bijvoorbeeld parvo kan ook de oorzaak zijn.
• Verkeerd eten. Je gezonde hond heeft iets gegeten dat bedorven was of heeft iets gegeten waaraan hij niet gewend was.
• Een virusinfectie. De bekendste virussen die acute diarree kunnen veroorzaken zijn het Rotavirus en het Parvovirus. Daar is nu ook het Corona-virus (COVID-19) bijgekomen.
• Een parasitaire infectie. Wormen, oormijt en Giardia (eencellige maag-darmparasieten) kunnen acute diarree veroorzaken
• Een invaginatie. Dit houdt in dat een stuk (dunne) darm instulpt in een ander stuk (dikke) darm. Invaginatie komt voornamelijk bij pups voor en kan alleen met een echo worden opgespoord.
• Een vreemd voorwerp. Voorwerpen die niet verteerd kunnen worden, zoals hard plastic of stof. Dergelijke voorwerpen moeten door een operatie of met behulp van endoscopie worden verwijderd. Puppies ontdekken de wereld en willen nog wel eens van alles opeten wat op straat ligt. Houd dit dus goed in de gaten.

Lees ook:

• Hond poept bloed; oorzaken en behandeltips
• Wat mogen honden wel en niet eten? 
• Maak je huis ‘puppy’-proof
• Tips om je Labradoodle (hond) te ontwormen

Chronische diarree

Chronische diarree kan veroorzaakt worden door een allergie of voedselintolerantie, wanneer je hetzelfde voedsel blijft geven waar je pup niet tegen kan. Langdurige stress, maar ook verschillende parasieten, zoals giardia, mijnwormen en coccidiose kunnen, wanneer niet behandeld, zorgen voor chronische diarree. Honden kunnen bovendien net als mensen last hebben van het Prikkelbaar Darm Syndroom (PDS), waardoor ze vaak aan de diarree gaan. Tot slot zou diarree een symptoom kunnen zijn van ernstige ziektes, zoals leverfalen, hartfalen of kanker.

Er wordt van chronische diarree gesproken wanneer de klachten langer dan 7 tot 10 dagen duren en/of de klachten geregeld terugkomen, bijvoorbeeld elke maand. Daarnaast wordt er onderscheid gemaakt tussen dunne darm diarree en dikke darm diarree.

Ook voor puppies geldt hetzelfde als bij volwassen honden voor de symptomen, dat zijn:

• Dunne darm diarree; De diarree is meestal waterdun en de hond kan soms braken. Je hond doet zijn behoefte een tot 3x keer per dag en in de ontlasting is geen vers bloed te zien.
• Dikke darm diarree; Je hond heeft bij diarree verhoogde aandrang en scheidt frequent kleine beetjes slijmerige ontlasting uit met wat vers bloed. Dikke darm diarree kan ook incontinentie veroorzaken. Je puppy doet zijn of haar behoefte binnen, hij of zij kan het niet ophouden. Wordt daarover aub niet boos.

Oorzaken 

• Een allergie of overgevoeligheid voor voeding
• Een maag/darm tumor, zoals het maligne lymfoon
• Een niet goed werkende lever
• Hartfalen
• Een niet goed werkende alvleesklier, oftewel EPI genoemd
• Een parasitaire infectie, veroorzaakt door haak-, zweep- of rondwormen of Giardia (eencellige maag-darmparasieten)
• Stress
• Bacteriële infecties
• Of soms chronische ziektes

Je vraagt je misschien af: wanneer moet ik me zorgen maken? Doordat oorzaken van diarree zowel relatief onschuldig als levensbedreigend kunnen zijn, is het soms lastig om in te schatten of je je pup wel of niet naar de dierenarts moet brengen. Mijn advies is; neem het zekere voor het onzekere en ga sowieso. Je kunt beter een keer te veel dan te weinig de dierenarts raadplegen. Als je het dus niet vertrouwt, bel dan de dierenarts en laat hem bepalen of je wel of niet langs moet komen met je pup.

Mocht je één van de volgende symptomen zien bij je hond, bel dan meteen je dierenarts:

• Zwarte, teerachtige ontlasting
• Bleek tandvlees
• Buikpijn
• Koorts
• Bloed bij de ontlasting
• Braken

Stel, je puppy heeft diarree doordat hij iets heeft ingeslikt dat gevaarlijk kan zijn, bijvoorbeeld chocola, giftige plant, iets dat ruptuur of blokkade zou kunnen veroorzaken in het spijsverteringskanaal. Dan bel je natuurlijk direct de dierenarts. Ook als je pup nog niet al zijn vaccinaties heeft gehad is het zaak meteen contact op te nemen. Zijn alle bovenstaande symptomen en situaties niet van toepassing op je pup, maar heeft hij al meer dan 2 dagen flinke diarree? Ga dan alsnog naar de dierenarts.

Lees ook:

• De ontwikkeling van je Labradoodle pup per week
• 10 tips voor het welzijn van je Labradoodle (of andere hond)
• Maak de ogen van je Labradoodle schoon om ontstekingen te voorkomen.

Behandeling

Bij de dierenarts

Hoe je dierenarts de diarree behandelt, is natuurlijk compleet afhankelijk van de oorzaak. In het geval van een bacterie of een virus, is het misschien nodig dat je je pup bij de dierenarts achterlaat. Zo kan je dierenarts je hond voorzien van antibiotica en vocht intraveneus toedienen, zodat je pup niet uitdroogt.

Als je hond iets verkeerds heeft gegeten, zal je dierenarts ervoor zorgen dat je puppy gaat overgeven. Dit is afhankelijk van wat je hond heeft gegeten. In sommige gevallen kan braken namelijk meer schade toebrengen. In geval van een parasiet is de behandeling afhankelijk van het soort parasiet. Soms is een wormpil voldoende, maar in andere gevallen is een andere aanpak noodzakelijk.

Lees ook:

• Labradoodle verzorgen: wat te doen bij wormen?

Wat moet ik doen bij puppy diarree?

Heeft je puppy milde diarree en is een bezoek aan de dierenarts niet nodig? Dan zijn er een aantal dingen die je zelf kunt doen om je hond te helpen er snel weer bovenop te komen. Geef hem voldoende water, zodat hij niet uitgedroogd raakt. Is je hond geen grote drinker? Geef hem dan naast water ook verdunde kippen- of runderbouillon (let op dat er niet teveel zout in zit).

Je puppy eten geven met diarree kan lastig zijn. Misschien is hij zijn eetlust verloren of is het juist zijn voedsel dat hem ziek maakt. Geef je puppy met diarree rijst (wit) en kip (zonder huid of bot). De geur van kip zal waarschijnlijk je puppy verlokken om wat te eten en zowel kip als rijst is makkelijk te verteren. Zo kun je je puppy eten geven met diarree.

Blijft de diarree toch langer dan een dag aanhouden? Bel dan je dierenarts.

Zie hier nog meer van mijn antwoorden op praktische vragen over diarree: Praktische vragen en antwoorden over diarree.

Hoe voorkom je diarree bij je puppy?

Voorkomen is natuurlijk altijd beter dan genezen en er zijn veel dingen die jij kunt doen om diarree bij je pup te voorkomen. Ik geef hieronder een paar suggesties:

• Wil je je pup ander voer geven? Zorg dan voor een langzame overgang van het oude naar het nieuwe voer;
• Als je hond met andere honden in een kennel zit, is het belangrijk de ruimte extra schoon te houden met behulp van desinfectiemiddel;
• Vaccineer je pup op tijd;
• Benchtrain je pup, zodat hij niets kan eten dat hem kan schaden, wanneer je niet thuis bent;
• Vraag je dierenarts welke medicatie je kunt gebruiken ter voorkoming van parasieten.

Lees ook:

• Voeding en accessoires
• Wil je een (Australian) Labradoodle pup kopen? Let dan op deze punten!
• Zindelijkheidstraining: hoe doe je dat?
• Benchtraining met je (Australian) Labradoodle pup

Regelmatig krijg ik bezorgde mailtjes van mensen over dat hun Labradoodle (of Labradoodle mini) aan de diarree is. Op zich is het niet direct iets waar je je veel zorgen over hoeft te maken. Honden kunnen wel eens maag- en darmklachten, zoals diarree en braken, te maken hebben. Iedere hondenbezitter krijgt er wel eens mee te maken. Lees hieronder wat de oorzaken zijn, behandelingstips en antwoorden op veelgestelde vragen.

Diarree bij een hond is in het begin een natuurlijke reactie van het hondenlichaam om iets te verwijderen wat er niet in thuis hoort. Diarree komt meestal door een darminfectie met een virus. Een darminfectie kan ook ontstaan door bacteriën of parasieten. De virussen, bacteriën of parasieten komen via de bek in de darmen en veroorzaken een ontsteking van de darmwand. De darmwand kan dan minder vocht opnemen. Doordat het vocht in de darm blijft, wordt de ontlasting dunner.

De belangrijkste indicator van diarree is natuurlijk losse ontlasting, maar het kan ook gepaard gaan met overgeven, verlies van eetlust, buikpijn, gewichtsverlies of andere ziektesymptomen. Er zijn twee soorten diarree bij een hond te onderscheiden:

1. Acute diarree
2. Chronische diarree

Acute diarree

Typerend aan acute diarree is dat het zich plotseling aandient. Er wordt van acute diarree gesproken wanneer de klachten niet langer dan 7 tot 10 dagen duren en er geen sprake is van structurele klachten.

Oorzaken

• Verkeerd eten. Je gezonde hond heeft iets gegeten dat bedorven was of heeft iets gegeten waaraan hij niet gewend was. Ook een plotselinge verandering van voedsel (wisseling van voer zonder overgangsperiode) kan acute diarree bij je hond veroorzaken.
• Een virusinfectie. De bekendste virussen die acute diarree kunnen veroorzaken zijn het Rotavirus en het Parvovirus. Daar is nu ook het Corona-virus (COVID-19) bijgekomen.
• Een bacteriële infectie.
• Een parasitaire infectie. Wormen, oormijt en Giardia (eencellige maag-darmparasieten) kunnen acute diarree veroorzaken
• Een invaginatie. Dit houdt in dat een stuk (dunne) darm instulpt in een ander stuk (dikke) darm. Invaginatie komt voornamelijk bij pups voor en kan alleen met een echo worden opgespoord. Wees dus alert wanneer je puppy diarree heeft
• Een vreemd voorwerp. Voorwerpen die niet verteerd kunnen worden, zoals hard plastic of stof. Dergelijke voorwerpen moeten door een operatie of met behulp van endoscopie worden verwijderd.

Lees ook:

• Hond poept bloed; oorzaken en behandeltips
• Blaasontsteking bij je hond herkennen, behandelen en voorkomen

Behandeling; hoe kun je acute diarree bij je hond stoppen?

Nu je hebt vastgesteld dat je hond acute diarree heeft, moet er een onderscheid gemaakt worden tussen een milde of een ernstige vorm van diarree.

Wanneer je viervoeter vrolijk is, drinkt en eet, kun je je hond een diarreeremmer toedienen en de voeding aanpassen. Een milde vorm van acute diaree gaat binnen een aantal dagen tot een week over. Als je hond blijft liggen, sloom is, braakt of koorts heeft (39 graden of hoger), is het advies om een dierenarts te raadplegen.

Je kunt je hond ook Advance Gastro Forte Supplement geven. Dit is bijvoer voor honden met effectieve inhoudsstoffen ter reductie van darmproblemen zoals chronische diarree of slechte ontlastingskwaliteit, met prebiotica en absorberend klei. Werkt dit niet? Raadpleeg dan je huisarts en wacht niet te lang.

Chronische diarree

Er wordt van chronische diarree gesproken wanneer de klachten langer dan 7 tot 10 dagen duren en/of de klachten geregeld terugkomen, bijvoorbeeld elke maand. Daarnaast wordt er onderscheid gemaakt tussen dunne darm diarree en dikke darm diarree.

Dunne darm diarree

De diarree is meestal waterdun en de hond kan soms braken. Je hond doet zijn behoefte een tot 3x keer per dag en in de ontlasting is geen vers bloed te zien.

Dikke darm diarree

Je hond heeft bij diarree verhoogde aandrang en scheidt frequent kleine beetjes slijmerige ontlasting uit met wat vers bloed.

Dikke darm diarree kan ook incontinentie veroorzaken. Je hond doet zijn of haar behoefte binnen, hij of zij kan het niet ophouden. Wordt daarover aub niet boos.

Oorzaken

• Een allergie of overgevoeligheid voor voeding
• Een maag/darm tumor, zoals het maligne lymfoon
• Een niet goed werkende lever
• Hartfalen
• Een niet goed werkende alvleesklier, oftewel EPI genoemd
• Een parasitaire infectie, veroorzaakt door haak-, zweep- of rondwormen of Giardia (eencellige maag-darmparasieten)
• Stress
• Bacteriële infecties
• Of soms chronische ziektes

Behandeling van chronische diarree

De dierenarts is de aangewezen persoon om nader onderzoek te doen naar de bovenstaande oorzaken. Als medicatie voor chronische diarree bij een hond wordt vaak vitamine B12 of een antibiotica voorgeschreven. B12 wordt middels injecties toegediend omdat deze vaak in te geringe mate in het hondenlichaam aanwezig is. Een antibiotica draagt eraan bij dat de verstoorde bacterieflora weer wordt hersteld.

Ook hier kun je je Labradoodle Advance Gastro Forte Supplement geven.

Praktische vragen

Hieronder geef ik antwoord op de meest gestelde vragen over diarree.

Hoe lang duurt diarree bij een hond?

Afhankelijk van de oorzaak van de diarree bij je hond kunnen deze klachten binnen 24 uur weer over zijn, maar ook langer duren. Bij langdurige klachten altijd even de dierenarts raadplegen.

Wat moet ik doen bij dunne ontlasting van mijn hond?

Hieronder volgen wat algemene tips voor de behandeling thuis wanneer je hond diarree heeft, maar niet ziek is. Wanneer je (gezonde, volwassen) hond een milde vorm van diaree heeft, zonder andere symptomen, kunnen de volgende tips van toepassing zijn.

Drinken

Zorg ervoor dat je hond drinkt, moedig hem aan om uitdroging te voorkomen. Bij diarree verliest je hond veel zouten en water. Zorg voor voldoende schoon water. Je kunt eventueel nog een verdunde, zoutarme kippen- of runderbouillon aanbieden. Mocht de hond te weinig drinken of het drinken toch uitbraken, dan kan het toedienen van een infuus noodzakelijk zijn.

Eten

Het is extra oppassen geblazen bij een hond met diarree en overgeven. Wanneer je hond ook braakt, zet dan het voer zeker 8 uur weg. Daarna kun je je hond een paar keer verspreid over de dag kleine beetjes eten aanbieden, maar geen onverhit vlees. Dat bevat mogelijk ziekteverwekkers. Het lichaam van je hond heeft bij diarree voedingsstoffen nodig.

Geef liever een kleine hoeveelheid gekookte kip met wit vlees (zonder botten of vel en ongekruid) en gekookte witte rijst. Heeft je hond dit binnengehouden? Dan kun je na twee uur nog een kleine portie van het bovenstaande aanbieden.

Wel drinken maar niet eten?

Als je hond wel drinkt (en dit ook binnen kan houden) maar niet wilt eten, geef dan een zogenaamd elektrolytendrankje. Dit bevat zouten die uitdroging kunnen verminderen of voorkomen.

Uitlaten

Zeker bij verhoogde aandrang is het fijn als de hond regelmatig naar buiten kan. Het is niet zo fijn als je hond in huis poept. Ruim de ontlasting op, andere honden kunnen hierdoor besmet raken. Houdt andere honden uit de buurt.

Wanneer moet ik de dierenarts worden ingeschakeld?

Heeft je puppy diarree? Bel in elk geval je dierenarts bij een puppy met diarree. Heb je een hele oude hond of een hond met een zwakke gezondheidstoestand? Deze dieren kunnen zelfs door een relatief milde vorm van diarree ernstig verzwakt raken.

Als diarree vaak voorkomt, zeer waterig is of de volgende kenmerken vertoont, dien je de dierenarts in te schakelen.

Wanneer de ontlasting er donker en teerachtig uitziet en het meer dan een enkele bloedstreep bevat. Wanneer je hond overmatig moet braken, lusteloos, depressief is of pijn lijkt te hebben, is bellen ook noodzakelijk. Dit alles kunnen tekenen van mogelijk ernstige gezondheidsproblemen zijn.

Wat kan de dierenarts doen om diarree van de hond te stoppen?

Om de klachten wat te verlichten zou de dierenarts een diarreeremmer voor je hond kunnen voorschrijven, De ontlasting wordt door zo’n middel wat steviger en je hond heeft wat minder aandrang. Let op, een dergelijk middel zal de duur van de klachten niet verminderen, maar zorgt er wel voor dat je hond zich wat prettiger voelt.

Verder kan de dierenarts het volgende doen om de diarree te onderzoeken:

• Gericht bloedonderzoek
• Onderzoeken van de ontlasting op aanwezigheid van parasieten
• Een endoscopie
• Een zogenaamd eliminatiedieet

Als de diarree langer dan 24 uur aanhoudt of de toestand van je hond op enig moment lijkt te verslechteren, bel dan direct de dierenarts.

Hoe kun je diarree bij honden voorkomen?

Gelukkig zijn er verschillende manieren waarop je mogelijke diarree bij je hond kunt voorkomen of verminderen. Volg daarvoor de volgende tips:

• Verander niet plotseling van voeding;
• Biedt je hond stevige, rubberen kauwspeeltjes in plaats van botten aan;
• Let erop dat je hond kleine voorwerpen niet inslikt, pak ze af;
• Geef je hond geen etensresten;
• Laat je hond jaarlijks bij de dierenarts vaccineren en ontwormen.

Last but not least, Denk aan je eigen gezondheid. De kans dat je ziek wordt als je hond of puppy diarree heeft is niet heel erg groot. Meestal is de diarree diersoortspecifiek. Toch komen sommige diarreeverwekkers zowel bij mens als dier voor. De belangrijkste voorbeelden zijn Salmonella en Campylobacter, die voedselvergiftiging bij de mens kunnen veroorzaken.

Als je je hond met diarree hebt aangeraakt of je hebt de dunne ontlasting van je hond opgeruimd, was daarna dan goed je handen en droog ze af met een schone handdoek. Was de handdoek op minstens 60 graden.

Een hotspot is een veel voorkomende huidontsteking bij honden. Een hotspot kan verschillende oorzaken hebben, waaronder warmte en een ontsteking. Het is een vervelende plek, en pijn, voor je Labradoodle en de meeste honden gaat bijten of krabben om het op te lossen. Het is dus belangrijk dat je de plek aanpakt. In dit artikel geef ik je tips om een hotspot te behandelen.

Zoals ik hierboven al aangaf kan een hotspot zeer vervelend zijn voor je hond. Het kan daarom voorkomen dat je hond gaat likken, bijten of krabben op een bepaalde plek. Het is belangrijk om een hotspot bij de bron aan te pakken. Ga vooral niet zelf aan de slag met zalfjes, maar ga hiervoor naar de dierenarts.

Een hotspot bij een hond: wat is dat?

De naam zegt het eigenlijk al, een hotspot bij een hond is een hete plek. Een andere benaming voor een hotspot is een Pyotraumatische Dermatitis. Dit is een vervelende huidontsteking veroorzaakt door trauma wat de hond zelf heeft aangericht. Het is een huidontsteking die vaak voorkomt bij honden. Er zijn 2 verschillende soorten hotspots bij honden.

Ten eerste is er een oppervlakkige hotspot. Bij deze soort is er sprake van jeuk op de voorgrond. Daarnaast ontstaat er een wond omringd door een rode rand. Deze plek is haarloos en vochtig en ontwikkelt zich in een zeer korte tijd. Ook zijn de haren rondom deze met rode rand omlijnde plek vaak aan elkaar vastgeplakt. Het niet op tijd behandelen van de hotspot kan zeer negatieve effecten hebben. Denk hierbij aan een bacteriële infectie.

Ten tweede is er een diepe hotspot. Dit is een soort hotspot die veroorzaakt wordt door een infectie in de haarzakjes. Een diepe hotspot kan erg pijnlijk zijn voor honden, waardoor honden proberen om deze plek niet aan te raken. Daarbij is de plek vaak pas zichtbaar nadat de vacht van de hond geschoren is. Een verdikking van de huid en een plek met een rode rand kunnen wijzen op een diepe hotspot. Daarnaast kan een haarloze plek ook wijzen op deze soort hotspot.

Hoe ontstaat een hotspot?

Er zijn verschillende mogelijke oorzaken van een hotspot bij een hond. Een hotspot kan veroorzaakt worden door een geïrriteerde huid. Een geïrriteerde huid kan voorkomen na een klit in de vacht of een tekenbeet. Doordat de huid geïrriteerd is, zal de hond aan de plek gaan bijten, krabben of likken. Op deze manier kan de huid zich niet goed genezen, wat een hotspot erger maakt. Je kunt een hotspot bij een hond voorkomen door de hond een beschermkraag te laten dragen, waardoor de hond de geïrriteerde plek niet aan kan raken. Zo kan de plek goed genezen.

Een andere mogelijkheid om een hotspot bij een hond te voorkomen is niet te gaan wandelen in een gebied met teken. Op deze manier voorkom je een tekenbeet en kan een hotspot zich niet ontwikkelen.

Een andere oorzaak van een hotspot kan de warmte zijn. Als je de vacht van je Labradoodle niet goed onderhoud en op tijd verzorgt, bijvoorbeeld door te trimmen of scheren/knippen, dan kan hij bij warmte ook een hotspot ontwikkelen. Dit is normaal, waardoor het moeilijk is om een hotspot door warmte bij een Labradoodle te voorkomen. Eén ding waar je rekening mee kan houden is je hond in de zomer niet te laten zwemmen, want dat zou een hotspot kunnen veroorzaken.

Hoewel een lange of dikke vacht een oorzaak kan zijn van een hotspot bij honden, hoeft dit niet per se een oorzaak te zijn. Als je hond een dunne huid heeft, die snel geïrriteerd raakt, zal een hotspot zich eerder ontwikkelen dan bij een hond die dat niet heeft.

Ook kan een hotspot veroorzaakt worden door een andere ontsteking die de hond al in de buurt van de plek heeft zitten. Denk hierbij aan ontstekingen zoals een oorontsteking (denk aan oormijt). Bij een oorontsteking heeft de hond jeuk aan het oor, waardoor de hond zal gaan krabben en een hotspot veroorzaakt.

Hoe weet ik of mijn hond een hotspot heeft?

Wanneer je hond gaat krabben, likken en bijten op één bepaalde plek in de vacht, dan kan het zijn dat je hond een hotspot heeft. Door het aanraken van de plek door de hond, gaat de plek bloeden of wordt de plek roder en warmer. Dit is erg vervelend voor de hond en kan zeer pijnlijk zijn.

Kan ik een hotspot zelf behandelen?

Een hotspot bij een hond moet je niet zelf behandelen. Door de plek met een zalfje of vaseline te behandelen, kan de hotspot alleen maar meer gaan irriteren. Een bezoekje aan de dierenarts is daarom zeer aan te raden. Een deskundig advies van een dierenarts kan voorkomen dat een hotspot zich verder ontwikkelt.

Wat kan ik zelf doen aan de hotspot?

Om een hotspot bij een hond te behandelen, is een goede vachtverzorging noodzakelijk. Het is van belang dat het ontstaan van de hotspot bekend is, want dat moet je behandelen. Ga dus goed na wat de bron van de hotspot is, want er kunnen vele verschillende oorzaken zijn.

Wanneer je de ontstaanswijze van de hotspot weet, kun je de vacht van de hond gaan genezen. Het genezen van de vacht moet niet gedaan worden met antibiotica. Het gebruik van antibiotica kan een negatieve invloed hebben op de darmflora van de hond. Bovendien is antibiotica een tijdelijke oplossing, waardoor de hotspot terug zal kunnen keren. Hoewel het niet is aan te raden om antibiotica te gebruiken, kan het soms noodzakelijk zijn bij een zeer ernstige ontsteking van de huid.

Om het genezen van de vacht van de hond te bevorderen, wordt het haar rondom de plek weggeschoren en volledig schoongemaakt. De shampoo die hierbij te gebruiken is, is betadine shampoo. Vervolgens wordt de plek gedesinfecteerd met een zilverspray. Zo wordt de hotspot volledig en zorgvuldig schoongemaakt. Daarnaast kan een jeukstillend middel worden gegeven, om de hond minder pijn te laten ervaren.

Een optie om een heftige ontsteking te genezen kan het gebruik van pijnstilling en antibiotica zijn. Bovendien kan eventueel het voer van de hond worden aangepast, dit hangt af van wat de ontstaanswijze van de hotspot precies is. Wanneer een hotspot bij een hond vaker terugkomt, kan er gebruik gemaakt worden van een homeopathisch preparaat. Een homeopathisch preparaat kan het verschijnen van hotspots bij honden verminderen. Zo ervaart de hond minder last van hotspots en hoef je je als eigenaar van de hond minder zorgen te maken over het verschijnen van de hotspots.

Is het besmettelijk?

Een hotspot bij een hond is niet besmettelijk. Bovendien is een hotspot zeer goed te genezen, waardoor een hotspot niet als een zorgelijk probleem hoeft te worden beschouwd. Er zijn verschillende oorzaken voor hotspots, hier zijn dan ook verschillende oplossingen voor. Toch kunnen alle verschillende soorten hotspots behandeld worden.

Is het te voorkomen? 

Er zijn verschillende manieren om een hotspot te voorkomen. Enkele voorbeelden heb ik hierboven al genoemd. Deze voorbeelden waren het gebruik van een hondenkap, zodat de hond de plek niet aan kan raken. Op deze manier voorkom je het verder ontwikkelen van een hotspot.

Ook door plekken met teken te vermijden, door bijvoorbeeld in deze plekken niet te gaan wandelen met je hond, kun je hotspots voorkomen. Zo kun je een anti-vlooienmiddel gebruiken, om een hotspot veroorzaakt door een vlooienbeet tegen te gaan.

Daarnaast kan een hotspot ook veroorzaakt worden door een allergie of ontsteking. Hoewel het voorkomen van een hotspot door allergie of ontsteking erg lastig te voorkomen is, is het wel erg belangrijk dat ontstoken plekken snel behandeld worden. Indien dit niet behandeld wordt, kunnen hotspots vaker optreden bij een hond en heftiger worden. Dit wil je natuurlijk niet. Daarom is een bezoekje brengen aan een dierenarts zeer aan te raden indien je hond last heeft van een hotspot. Zo kan een deskundige erachter komen wat de ontstaanswijze van de hotspot is en de hotspot zorgvuldig behandelen.

Een aandoening aan het gebit is echt heel vervelend en pijnlijk voor je hond. Vaak worden deze problemen pas laat ontdekt en kan het leiden tot ontstoken tandvlees of verlies van kiezen en tanden bij je hond. Ontstoken tandvlees is pijnlijk en de bacteriën kunnen zelfs het hart, de lever en/of de nieren beschadigen. Voorkom daarom tandproblemen bij je hond. In dit artikel ga ik je uitleggen hoe je tandvleesontstekingen herkent, wat je tegen tandsteen kunt doen, het nut van een goede hondentandenborstel en tips voor de gebitsreiniging van jouw Labradoodle.

Het is natuurlijk heel vervelend wanneer je hond zich niet lekker voelt of pijn heeft. Daarom is het belangrijk dat je de tekenen van ziekte of infectie herkent, of liefst nog voorkomt. Eén van de meest voorkomende infecties bij honden zijn gebitsinfecties als gevolg van tandsteen en een slechte gebitsreiniging bij je hond. Deze kunnen zelfs gevaarlijk worden als er niet op tijd aandacht aan wordt besteed, en dan heb ik nog niet eens over de pijn die je hond voelt bij een infectie aan zijn tanden, kiezen, of tandvlees.

Lees hieronder dus mijn tips voor een goede gebitsverzorging en gebitsreiniging bij jouw hond en voorkomt vervelende infecties.

Hoe herken ik een tandvlees/gebitsontsteking?

Als je één van onderstaande symptomen bij je hond ziet, dan is het verstandig om snel naar de dierenarts te gaan.

1. Het laten vallen of weigeren van hard voedsel of harde snacks

Het niet willen eten is altijd een duidelijk teken dat er iets niet helemaal in orde is met je hond. Honden zijn over het algemeen altijd op eten gericht, maar als hij snacks of voeding weigert, is de kans zeer groot dat er iets niet in orde is. Probeer over te stappen op zachte(re) voeding en kijk of er iets in zijn gedrag verandert. Als hij zachtere voeding wel accepteert dan lijkt het erop dat er iets niet in orde is met zijn gebit.

2. Het niet kauwen op harde speeltjes

Wanneer je merkt dat je hond niet meer met zijn favoriete (harde) speeltje speelt, dan is dat een duidelijk teken. Of wanneer hij piept of een beetje jankt als hij op een hard speeltje bijt. Dit zijn duidelijke signalen dat hij misschien wel pijn heeft aan zijn gebit.

Bloed kan ook een teken zijn dat er sprake is van een tandontsteking. Als je bloed op zijn speeltje ziet of bij zijn bek, dan is het verstandig om even bij de dierenarts langs te gaan.

3. Slechts één kant van de kop gebruiken

Een teken van pijn kan zich openbaren wanneer je merkt dat je hond jou niet toestaat om beiden kanten van zijn kop aan te raken. Hij kan zelfs gaan grommen of zijn tanden laten zien. Dit is geen teken van boosheid, maar het is de enige manier waarop hij met jou kan communiceren.

Ook wanneer je hond zichzelf aan één kant van de kop krabt of met telkens met één kant tegenaan wrijft, kan er sprake zijn van enige irritatie aan het gebit. Een ander teken is wanneer je hond éénzijdig kauwt, dan is de kans groot dat hij pijn heeft aan de andere kant in zijn bek.

Als je één of meerdere van deze tekens ziet is het goed om zijn gebit eens goed te controleren. En als het niet overgaat is een bezoek aan de dierenarts het verstandigste.

4. Stinken uit de bek

Een stinkende adem bij je hond is natuurlijk lastig om vast te stellen. Sommige honden stinken van zichzelf al meer uit hun bek dan andere honden. De stank wordt veroorzaakt door bacteriën, die mondafval omzetten in stank. Als het opvalt dat je hond meer, of anders dan normaal (penetranter) uit zijn bek stinkt, dan kan dit een teken van een een infectie zijn.

5. Andere symptomen

Hieronder staan nog meer symptomen die op een gebitsontsteking wijzen:

• Rood tandvlees op de overgang van tandvlees naar tanden of kiezen
• Veel tandsteen
• Ontstoken tandvlees
• Snel of vaak bloedend tandvlees
• Losse tanden of kiezen
• Een bruine aanslag op tanden/kiezen
• Veel speekselen

Gebitsinfecties kunnen in korte tijd zeer serieus worden, negeer de symptomen dus niet. Als je denkt dat je Labradoodle ergens last van heeft, is het beste om direct actie te ondernemen.

Wat zijn de gevolgen van een onverzorgd gebit?

Voedselresten, bacteriën en speeksel kunnen een witte aanslag op de kiezen veroorzaken, dit is tandsteen. Tandsteen bij je hond is hetzelfde als tandsteen bij jou als mens. Wanneer tandplak niet tijdig wordt verwijderd kan het gaan ontsteken. Tandsteen is te herkennen aan gele en bruine plekken aan de zijkant van tanden en kiezen.

Wanneer je hond last heeft van tandsteen kunnen voedselresten en bacteriën zich nestelen tussen het tandvlees en het tandsteen, wat kan leiden tot ontstoken tandvlees (gingivitis). Tandvleesontsteking is te herkennen aan rode randen aan het tandvlees van je hond en is erg pijnlijk.

Als tandvleesontsteking niet wordt behandeld kan de ontsteking zich gaan uitbreiden naar het bot met als gevolg het verlies van tanden of kiezen. Onbehandelde tandvleesontsteking kan zelfs leiden tot ontstekingen in de hartkleppen, lever en nieren. De bacteriën kunnen in de bloedbaan komen dus tot in de hartkleppen, lever en nieren komen.

Credits: Dierendokters.com

Hoe kan ik tandsteen bij mijn hond voorkomen?

Het is dus verstandig je dierenarts het gebit van je hond geregeld te laten controleren en het tandsteen te laten verwijderen, maar je kunt zelf ook voor het gebit van je hond zorgen.

Controleer geregeld het gebit van je hond

Het gebit van je hond controleren is geen eenvoudige klus, zeker de eerste paar keren niet. Oefen dit dus rustig samen. Til bijvoorbeeld tijdens het aaien heel rustig een lip aan de zijkant van zijn bek op en blijf rustig door aaien. Langzaamaan kun je dit uitbreiden door andere delen van zijn lippen op te tillen en zelfs zijn bek beetje bij beetje verder te openen, zodat je langer en beter naar zijn gebit kunt kijken.

Wees voorzichtig met de lip aan de voorkant van de hondenbek, het optillen van de voorste lippen kan pijnlijk voor je hond zijn. Het is een gewenningsproces voor je hond, dus haast je niet. Beloon hem door lekker te blijven aaien en lief met hem te praten.

Poets regelmatig

Naast dat je het tandsteen geregeld bij de dierenarts laat verwijderen, is geregeld poetsen van het gebit van belang. Met het poetsen van het gebit van je hond verwijder je tandplak. Een bijkomend voordeel is dat je tegelijkertijd ook zijn gebit kunt controleren.

Bij de dierenarts en in hondenspeciaalzaken worden speciale hondentandenborstels verkocht. Kijk ook op Zooplus of Bol.com – zij hebben speciale tandenborstels voor honden.  Een opstart optie is ook het gebruik van een poets gaasje om je vinger, maar dan moet je er zeker van zijn dat je hond niet zal gaan bijten. Gebruik geen tandpasta voor mensen, daar zit fluoride in wat slecht is voor honden.

2 tot 3 keer per week poetsen is voldoende om het gebit van je hond gezond te houden. Hieronder vind je meer informatie over het nut van een goede hondentandenborstel.

Speciale speeltjes of kauwsnacks om op te kauwen

Je hond veel laten kauwen op speciale speeltjes, waarmee het gebit spelenderwijs wordt onderhouden, zijn een goede aanvulling op de gebitsverzorging van je hond. Het vervangt alleen niet een goede poetsbeurt. Kauw snacks zorgen alleen voor een oppervlakkige reiniging van de tanden waarmee gekauwd wordt. Een tandenpoetsbeurt waarbij tandplak van alle tanden en kiezen wordt verwijderd heeft dus de voorkeur.

Wanneer je je hond een kauwsnack wil geven, moet je wel kiezen voor een goede en veilige kauwsnack. Zorg ervoor dat de kauwsnacks hard zijn, maar niet te hard. Hiermee kunnen de tanden beschadigd worden. Let goed op hoe lang de hond op de snack kan kauwen voordat het door wordt gebeten. Zelfs populaire kauwsnacks zijn voor veel honden veel te zacht en worden na een aantal kauwbewegingen stuk gekauwd en doorgeslikt. Dan heeft de stick dus niet geholpen.

Je hond moet lang genoeg om een kauwsnack kunnen kauwen, zodat de reiniging tijdens het kauwen plaatsvindt. Kauwsnacks die van runderhuiden zijn gemaakt zijn over één van de betere kauwsnacks. Vooral wanneer het poetsen niet echt goed lukt. De structuur op deze speeltjes zorgt ervoor dat de tandplak van de kiezen wordt verwijderd en het tandvlees lekker gemasseerd wordt.

Als je niet zeker weet welke kauw snacks je moet kopen, dan adviseer ik je tips te vragen aan je dierenarts. Of kijk op Zooplus voor een groot aanbod van hondensnacks.

Koop een goede hondentandenborstel

Een goede tandenborstel voor je hond is net zo belangrijk als een goede tandenborstel voor jezelf. Een speciale hondentandenborstel is belangrijk een grondige reiniging van het gebit van je hond. Laat je hond wel wennen aan het gebruik van een tandenborstel. Er zijn verschillende type hondentandenborstels beschikbaar. Hieronder leg ik uit welke dit zijn en wat het voordeel is.

NB: sommige mensen gebruiken een mensen tandenborstel. Dit kan ook, maar wees voorzichtig. Het handvat is hier langer en het kan zijn dat je niet overal bij komt. Ook kan het pijn doen bij je hond.

Dubbele tandenborstel

De dubbele tandenborstel heeft aan beide kanten een borstel zitten. Deze verschillende borstels zijn voor het reinigen van tandbinnen- en tandbuitenvlakken. Door de vorm van deze borstels kunnen alle plekken in de bek van de hond bereikt worden en is de borstel makkelijk in het gebruik. Het merk Beaphar biedt deze tandenborstels aan.

Tandenborstel met 3 borstelkoppen

Deze tandenborstel heeft 3 borstels waardoor de tand helemaal gereinigd wordt. Hierdoor wordt geen plekje overgeslagen en worden de tanden grondig gereinigd. Deze tandenborstels is verkrijgbaar van het merk Triple Pet. Deze tandenborstels kun je goed gebruiken in combinatie met een tandpasta.

Vinger tandenborstel

Een andere mogelijkheid is een vinger tandenborstel. Zoals de naam al zegt moet je deze tandenborstel op je vinger plaatsen en kun je eenvoudig de tanden van je hond schoonmaken. Mijn tip is wel om je hond hier rustig aan te laten wennen. Wanneer de hond schrikt en hij bijt, zit je met je vinger in de bek van de hond. Kijk op Bol.com voor een vingertandenborstel.

Belangrijke tip bij het poetsen van de tanden van je hond, is je hond hieraan te laten wennen. Doe de eerste keren wat worst op de borstel smeren, want zo gaat hij de borstel leuk vinden en is het niet meer zo eng. Of leg eerst wat tandpasta op je vinger en laat je hond eraan snuffelen en proeven. Als dat goed gaat kun je een volgende stap maken. Begin dus altijd rustig aan en beloon hem.

En begin al op vroege leeftijd. Hoe eerder je begint, bijvoorbeeld als je hond een half jaar oud is, des te eerder is hij er aan gewend. Dat is makkelijker aan te leren dan bij een oudere hond.

Kijk ook op Zooplus of Bol.com voor meer speciale hondentandenborstels.

Samengevat

Om mijn tips kort te samenvatten hierbij een opsomming:

• Controleer het gebit van je hond geregeld.
• Poets het gebit van je hond geregeld.
• Laat de dierenarts geregeld tandsteen verwijderen en het gebit controleren.
• Ga direct naar de dierenarts wanneer je een gebitsprobleem bij je hond ontdekt.

Ik kan me voorstellen dat je je rot schrikt als je opeens ziet dat je Labradoodle bloed in zijn ontlasting (poep) heeft. Zo kreeg ik laatst een verontrustende mail van, later we haar even Truus noemen, over bloed in de ontlasting van haar hond. Ze vroeg mij om tips. Die deel ik hieronder met je. 

Onlangs ontving ik dus de volgende e-mail van Truus (geen echte naam): “Ik maak me zorgen over mijn hond. Ik zag rode strepen in zijn ontlasting, en ik dacht het bloed was. Moet ik me zorgen maken als het bloed is? Wat moet ik doen? Moet ik direct naar de dierenarts? Of kan ik simpelweg thuis voor hem zorgen? Loopt mijn hond gevaar? Kun je mij adviseren?”

Dit was mijn antwoord: “Als eigenaar schrik je je rot wanneer je bloed bij de ontlasting van je hond ziet. Het is niets abnormaals, je hoeft niet direct in paniek te schieten, maar je moet wel actie ondernemen. De oorzaak van het bloed in de ontlasting kan iets vrij onschuldigs zijn, maar het kan ook levensgevaarlijk zijn.”

In deze situatie adviseer ik altijd om even contact met je dierenarts op te nemen, wanneer je denkt dat er sprake is van bloed in de ontlasting van je hond. Alleen de dierenarts kan onderzoek doen en uitvinden wat er met je hond aan de hand is en hoe de kwaal al dan niet behandeld kan worden.

In het algemeen zijn er een aantal dingen die je in overweging kunt nemen in het geval je bloed (denkt) te zien in de ontlasting van je hond. Hieronder behandel ik nog meer over dit onderwerp.

Hoe weet je of het bloed is?

Het zien van rode strepen of vlekken in de ontlasting van je hond betekent niet automatisch dat het bloed is. Honden pikken van alles op en het kan zijn dat hij iets heeft gegeten dat niet helemaal verteerd is, of helemaal niet verteerd is en er daarom met een rode kleur met de zijn ontlasting mee komt.

Misschien kun je je herinneren of je hond onlangs misschien iets roods gegeten heeft? Of dat hij iets heeft ingeslikt met een rode kleur? Of heb je hem onlangs een hondensnack met rode kleur of voedingsstoffen gegeven? Of heeft hij misschien een rood krijtje opgepeuzeld?

Wanneer dit het geval is, dan is er meestal niks ernstigs aan de hand en poept je hond het dus gewoon uit en hoef je je geen al te grote zorgen te maken.

Alleen, wanneer je niet zeker weet of dit het geval is, en je kunt geen andere reden bedenken voor die rode kleur in zijn ontlasting, dan zou het bloed kunnen zijn en is een bezoek aan de dierenarts de verstandigste optie. Dat adviseer ik je dan ook om te doen.

Het kan zelfs zijn dat een hond bloed poept, maar dat er geen rode kleur zichtbaar is in de ontlasting. Dit meestal het geval wanneer de bloeding hoger in het spijsverteringsproces zit en het bloed al gedeeltelijk is verteerd. Als dat het geval is, kan de ontlasting er donker en plakkerig uitzien. Neem dit serieus. En ga er zeker mee naar de dierenarts.

Wat moet ik doen?

Als je denkt dat je hond bloed poept is het verstandig om op de volgende zaken te letten. Je dierenarts heeft de door jou verzamelde informatie/observaties hard nodig bij het maken van een goede diagnose.

Observeer het gedrag van je hond

Is je hond lusteloos, of wil hij niet eten en/of drinken, dan dien je direct naar de dierenarts te gaan. Dit zijn over het algemeen duidelijke signalen die kunnen wijzen op een groter probleem, zoals bijvoorbeeld een verstopping/obstructie in het maag- en/of darmkanaal.

Bespreek de aanwezigheid van bloed tijdens de reguliere afspraak met je dierenarts

Als je geen afwijkende symptomen in het gedrag van je hond bemerkt, dan is altijd verstandig om je verdenking van het bloed in de ontlasting van je hond tijdens je reguliere bezoek aan de dierenarts te bespreken.

Breng een monster van de ontlasting mee naar de dierenarts

De dierenarts zal ‘graag’ nader onderzoek van de ontlasting willen doen en daarvoor heeft hij een ‘live’ monster nodig. Breng dus een monster van de ontlasting van je hond mee. De dierenarts zal het monster onderzoeken en hij zal dan redelijk snel kunnen vaststellen of er iets ernstigs aan de hand is, of niet.

Schep de ontlasting gewoon op, doe het in een zakje en breng het mee naar de dierenarts. Als de ontlasting wat vochtig en slap is, doe je gewoon je best, en hopelijk is het genoeg voor een goede analyse door de dierenarts.

Over het algemeen is bloed bij de ontlasting geen teken van een fatale ziekte, maar voorkomen is altijd beter dan genezen.

Het onderzoek bij de dierenarts

Je dierenarts zal je verschillende vragen stellen over zoals; wat je hond de laatste tijd gegeten heeft. Of hij is blootgesteld geweest aan chemicaliën. Of hij misschien uit het vuilnis heeft gegeten. Of er iets is veranderd aan het dieet. Of hij iets van jullie etensrestjes heeft binnen gekregen, of van de vloer heeft opgelikt. Al dit soort dingen kunnen een probleem in de ontlasting van je hond veroorzaken.

Let ook op of het gedrag van je hond is veranderd, of dat je andere veranderingen aan je hond hebt gezien. Je dierenarts wil zo veel mogelijk weten over veranderingen in het gedrag van je hond, zoals bijvoorbeeld veranderingen in zijn eetlust of het plassen, lusteloosheid, overgeven, diarree, gewichtsverlies, enorme dorst, of iets anders in zijn gedrag.

Let op de kleur van het bloed

De kleur van het bloed is een indicatie van waar in het spijsverteringskanaal je hond problemen heeft.

Zwart en plakkerig

Als de ontlasting zwart en plakkerig is, betekent dit over het algemeen dat het bloed verteerd is en het bloeden waarschijnlijk in, of in de buurt van, de maag plaatsvindt.

Rood gemixt met diarree

Wanneer het bloed rood van kleur is, en gemixt is met diarree, dan is er waarschijnlijk sprake van een bloeding in het bovenste gedeelte van het spijsverteringskanaal.

Rood met stevige ontlasting

Als het bloed rood van kleur is, en een laagje vormt om stevige ontlasting, of gemixt is met stevige ontlasting, dan is er hoogstwaarschijnlijk sprake van een bloeding in het lagere gedeelte van de darmen, of er is sprake van een bloeding in de buurt van de anus van je hond.

De kleur van het bloed en de vorm van de ontlasting is dus een aanwijzing waar de bloeding plaatsvindt, maar dat zegt nog steeds niet wat de oorzaak van het bloeden is, en daarom zal je dierenarts een aantal testen doen om de oorzaak van het bloeden te achterhalen.

Wat zou de oorzaak kunnen zijn?

Er zijn vele verschillende oorzaken voor bloed in de ontlasting van je hond. Sommige oorzaken zijn onschadelijk, maar andere oorzaken dienen direct jouw aandacht te krijgen en door een dierenarts te worden onderzocht.

Enkele oorzaken van bloed in de ontlasting bij honden zijn (dit zijn zeker niet alle mogelijke oorzaken):

• Darmklachten door het eten van iets dat je hond niet hoor te eten,
• Dikkedarmontsteking,
• Infecties door parasieten, bacteriën of viruses,
• Verstoppingen of obstructie van de darmen,
• Schade of perforatie ergens in het spijsverteringskanaal,
• Tumoren,
• Voedselallergieën,
• Vergiftiging of inname van giftige stoffen, inflammatoire darmaandoeningen
• Maagzweren
• Ontsteking of abces bij de anus
• Aambeien
• Parvovirus

Welke behandelingen zijn er?

De behandeling van het bloed in de ontlasting van je hond hangt natuurlijk helemaal af van de oorzaak van het probleem.

Verandering van dieet

Voor de kleinere problemen of bijvoorbeeld voedselallergieën, zal de dierenarts een verandering in het dieet adviseren.

Medicatie

Voor parasieten en infecties kan er medicatie worden voorgeschreven.

Opname in dierenziekenhuis

Serieuze infecties kunnen tot opname in het ziekenhuis leiden. Als er sprake is van een blokkade in de darmen kan de dierenarts tot spoedoperatie besluiten.

Ik heb geprobeerd een globaal beeld te schetsen over het probleem van bloed bij de ontlasting van jouw hond, over wat er aan de hand zou kunnen zijn en wat de mogelijke stappen die je het beste zou kunnen nemen.

Raak niet in paniek, want vaak is er niets ernstigs aan de hand. En als je twijfelt, gewoon even contact met de dierenarts opnemen. De liefde voor je hond kan soms wat vies zijn, maar dat heb je er natuurlijk voor over.

Heeft jouw hond ooit bloed bij de ontlasting gehad? Wat was de oorzaak en wat heb je toen gedaan? Misschien wil je jouw ervaring met anderen delen, laat dan je reactie achter.